Sizden en sık gelen sorular arasında nasıl evde yok bir hayata geçtiğimiz / bu hayatı sürdürmemizi sağlayan dinamikler var. Çalışıyor musunuz? Nasıl geçiniyorsunuz? Bu çok normal, çünkü herkes hayatında hayallerine daha fazla yer açmak istiyor ve kendine uygulayabileceği çözümler arıyor.

Öncelikle sizi hayal kırıklığına uğratmamak adına yazının başında, yol yakınken söylemek isteriz ki; biz de hala %100 denklemi çözebilmiş değiliz. Biz de hala deneye yanıla hayatımızı şekillendirmeye çalışıyoruz. Ve gördüğümüz kadarıyla hayallare giden sihirli bir formül yok, hatta yerine bolca kan ter var. Sihirli formülü olsa da, herkesin kendine kopyala yapıştır yapabileceği bir şablona dökülmesi mümkün değil. İlla herkesin kendi gerçeklerine uygun bir elbise dikmesi gerekiyor.

Güzel haberse şu; herkesin kendi mücadelesini vermesi lazım ama başkalarından esinlenmek insanın baya yol kat etmesine yardımcı oluyor. Bu sebeple ve sıkça sorduğunuz için, biz de kendi dinamiklerimizi size anlatmaya karar verdik. Kimseye nasihat verecek kadar hayatı çözmüş değiliz, ama bizim yürüdüğümüz yollardan kendinize pay çıkarmak isterseniz, buyrun, dükkan sizin. Bu arada bize ilham veren başkalarının hikayeleri için EVDE YOKLAR bölümümüze göz atabilirsiniz.

Biz Evde Yokuz’u nasıl kurduk? Nasıl sürdürebiliyoruz? Bunun için hayatımızda ne gibi adımlar atmamız gerekti?… Aynı hayatı çizmek isteyenlere tavsiyeler?

Not: Aslında bu yazı bizim takipçilerimizden İsmail ile bir yazışmamızdı. Sonra, bir sürü insanın hep anı şeyi sorduğundan sebep bunu websitemizde paylaşmaya karar verdik. Araya eklemelerimiz olmuştur.


karavan-biz-evde-yokuz-1

Selam İsmail,

Her şey nasıl başladı biliyor musun?
Bundan 5 sene önceydi (2012). Ölmeden önce yapmak istediğimiz şeyler vardı ama hep başka önceliklerimiz olduğu için bir türlü zamanımız yoktu. Bilgehan’ın çalıştığı şirket haftasonu ve akşamları etkinlikler yaptığı için haftasonu ve akşamlarımız bile sayılıydı. Yine de elimize geçen her ama her fırsatı listemizdeki birşeylerin üzerini çizmeye kullanıyorduk. Pazartesi sabahı Gökçeada’dan direk işe gelip, arabada üzerimizi değişircesine sıkıştırmaya çalışıyorduk olmayan boşluklara hayallerimizi.

Bir gün evin salonunun en büyük duvarına boyunca bir tahta almaya karar verdik. Ve 2 sene boyunca her gün işten geldiğimizde aynı şeyi yaptık: Bir bira açtık, tahtanın karşısına oturup, hayallerimizi tahtaya yazdık. Her gün. Çok fazla hayali gerçekleştiremedik ama fikirleri tahtada yazı olarak görmek bile sanki onları bir nebze daha somutlaştırarak yakınlaştırıyordu.

2 sene boyunca tahta kabardıkça kabardı. Önce yazıları ufalttık. Sonra yersizlikten hayaller arasında tercih yapmak zorunda kalıp, bazılarını silmek zorunda kaldık. 🙁 Tahta yazıdan çizgiden boğuldu. Ama hayatımızın akışındaysa hiç bir değişiklik yoktu. Aynı 2 sene önceki gibi tahtadaki şeylere açacak hayatımızda yer hala yoktu.

Tamam, hayatımıza iş çok hükmediyordu ama açık konuşmak gerekirse, aslında işlerimizi seven, bize sağladıkları hayattan da memnun olan da insanlardık. Zaten muhtemelen en çok da bu yüzden hayallerimize sıra gelmiyordu. Normal olarak mutsuz bir hayat insanı değişime daha kolay motive ediyor. İnsan kendini güvende ve huzurlu hissettiği yere tutunmaya eğimli oluyor malum.

Bir gün geldi ki, tahtanın evdeki varlığı bize batmaya başladı. Vah vah hiç bir şeyin üzerini çizemedik gibilerinden değil ama. Sen gel, 2 yıl boyunca üzerinde vakit, enerji, emek harca, arkadaşlarını topla fikirlerini almak için, bununla yat kalk falan filan ama hayatında bu yolda hiiiiç bir adım atma. Ama böyle yapsak, şöyle yapsak diye vırvır konuş dur. Aslında hiç de sevmeyiz öyle oturduğu yerden konuşan tipleri.

Tahta işaret ediyordu ki; bir sürü hayalimiz var ama mevcut hayatlarımıza devam ederek bizi onlara götürecek yolda yürümüyoruz. Evet, güvenli ve bizi başka açılardan tatmin eden bir yol. Maaşlı iş hayatına hiç tü kaka yaptığımız yok. Hatta şu an olduğumuz yerden bakınca oh mis 😀 ama o yol bizi hayallerimize çıkarmayacak. Belki başka güzelliklere çıkaracak ama istediğimiz şey bu mu?

biz-evde-yokuz-tahta

Bizim evimizin salonundaki tahta bu değil. Sziget’ten aynı konseptte ölmeden önce yapılmak istenilenlerin yazıldığı bir başka tahta görünce bizim için hepsinin toplamını ifade eden Biz Evde Yokuz yazdık. Bizimkinin fotosunu da bulunca paylaşacağız.

Hani klişe, nefret bir laf vardır uzaktan bakıp, istedikleri şeye sahip olamayan insanlara kapak olsun diye söylenen; “Demek ki yeterince istemiyorsun”. Allahallah sen mi bileceksin neyi ne kadar istediği mi? Valla çok haklı bir lafmış. Gerçekten isteyen insanın eli rahatını bozmaya gidiyormuş çünkü…

(Aşağıdaki satırların sana hitaben yazıldığına bakma, bunlar kendi kendimizle monologlarımızdır. Haşa nasihat falan değil)

Biz gezmek istiyoruz. Gez o zaman? Param yok. Evin yok mu? Kiradaysan kira veriyorsun, evinden çık paran sana kalsın. Yolda bulaşık yıkarsın, garsonluk yaparsın. Ev seninse, oh oh, dünya turuna bile çıkarsın. Aaa! Olmaz, evsiz olur mu hiç? İşimi bırakıp bulaşıkçılık yapmak olur mu? Bir şeyi HERŞEYDEN çok istiyorsan bal gibi de olur kardeşim. Bu bir tek gezmek için geçerli değil, düzenini bozman gereken her hayal için geçerli. “Müzik yapmak istiyorum ama bilgisayar mühendisiyim”, “Tarımla uğraşmak istiyorum ama bankacıyım”…

Herşeyden çok istemiyorsan, ev iş güvencesi daha ağır basıyor olabilir. Mantıklı ve normal olan da bu zaten. 🙂 Önemli olan kendine dürüst olman. Önceliklerini kabullenip, gezmeyi çok istiyorum diye arkadaşlarını, kendini, evdeki tahtayı darlamayacaksın. Önceliğin oysa o, öbürüyse öbürü…

Hakikaten birşeyi herşeyden çok isteyenler, ne pahasına olursa olsun peşine düşüyorlar. Bunu görünce kendi samimiyetimizden şüphe ettik. Gerçekten bu hayalleri o kadar çok istiyorsak bizi onlara götürecek hamleler yapmamız gerekmez mi? Onlara izin vermeyen hayatımıza devam etmeyi tercih etmemiz aslında onları şu an sahip olduğumuz şeylerden daha az istediğimizi göstermiyor mu?

Baktığında hayatta mutlu olmanın formülü beklentilerini ve yürüyeceğin yolu bir doğruya oturtmak. Tutarlılık.  Ayağının bir yolda ama gözünün başka yolda olmaması. Yani ya varmak istediğin hedefe göre bir yol seçmek, ya da yolunun geçeceği rotada bir hedef. O zaman tatminsizlik yaşamak çok daha zor. Bak Duygucum, bak Bilgecim, ne arzun birincil önem taşıyorsa ona göre yol seçeceksin, ya da yoluna uygun şeyler arzulamaya bakacaksın. Yoksa ikilem insanı yiyiyor, hep istediklerini ulaşamıyormuş gibi hissettiriyor, halbuki insanın elinde hedeflerini ya da yolunu değiştirmek. Sonuçta hayat seçimlerden ibaret ve seçimlerin bedelleri var. Bedelleriyle mevcut hayatımızı mı şeçiyoruz, bedelleriyle hayallerimizi mi… Gerçekten önceliğimiz ne?

Ciddi ciddi oturup bunun üzerine düşünmeye ve kafa yormaya başladık.

Önce 2 yıl arafta kaldıktan sonra, bundan 2 yıl önce bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu haline bir son vermemiz lazım dedik. Sonuçta kendimizle mutlu olmamız için kendimize dürüst ve tutarlı olmamız gerekiyor. Bu herkes için böyle, hem kendini sevebilmesi, hem de mutlu olabilmesi için. Ya hayallerimize giden yola girmemiz lazım, ya da girdiğimiz yola uygun hayaller seçmemiz.

Ölçtük, biçtik, tarttık. Bize ne lazım, elimizde ne var, bunlarla ne yapabiliriz… Önce ihtiyaçlarımızı tespit ettik: Hayallerimiz için zaman, yaşamak için para lazım.

Baktık, mevcut işlerimizle bu ihtiyaçların hepsini karşılayamıyoruz. Para kazanıyoruz ama zaman kaybediyoruz. O zaman burada bir değişiklik yapmamız lazım. Ne yapabiliriz?

1. Para kazanmak için çalışmamız lazım, o net.
2. Beraber çalışmamız lazım ki aynı takvimlerde olabilelim.
3. Kendi zamanımızı yönetebileceğimiz bir iş yapmamız lazım ki hayallerimiz için zaman yaratabilelim.
4. Yaptığımız şeyin para etmesi için şimdiye kadarki iş tecrübelerimize paralel olması lazım.

Bu arada, bizim kendimiz için çıkardığımız 4 maddenin herkes için böyle olması gerekmiyor. Kimisi hiç planlama yapmadan bam güm değiştiriyor hayatını, yolda çözüyor her şeyi. Yolda garsonluk, resepsiyonistlik gibi işler buluyor. Kimisi önce senelerini verip, çok para kazanıp faizini yiyor… Herkesin kendine göre bir formülü var. Biz kendi alışkanlıklarımız ve hayat beklentilerimiz doğrultusunda bunun ortasını bulmak istedik.

Ne yapacağımızı çok bilmeden, yolun da bize rehberlik edeceğine güvenerek işlerimizden ayrıldık, ilk adım olarak masraflarımızı azaltmak için evlerimizi boşalttık, ilk aşamada köpeğimizi de alıp, bir karavana yerleştik ve hayatımızla ne yapacağımızı ve hayallerimizi aramaya düştük yollara.

caretta-karavan-içi-manzaraKaravanımızla yaptığımız yolculuğu Biz Evde Yokuz Yollarda‘dan okuyup, videosunu izleyebilirsiniz.

Uzaktan daha riskli görünüyor ama o kadar da büyütülecek bir mesele değil aslında. Her şey patlayıp çatlasa, en kötü ne olabilir ki? Açlıktan ölmezsin. İş bulursun. Yanlış hayatı mı seçmişiz? Ne var, geri döneriz. İşimize aynı şirket, aynı pozisyondan devam edemesek bile yine bir yerden devam ederiz. Evi mi özledik? Her zaman ailelerimizin, arkadaşlarımızın evleri var. Geri dönüşü olamayan hiç bir şeyin olmadığını fark edince daha cesur olabiliyor insan. Tabi iki kişi olmanın, en kötü durumda bile insanı daha güçlü tutan bir yanı da olduğu kesin.

Neyse ki, biz seçimimizde yanılmamışız. Yeni hayatımızı sevdik ve sürdürülebilir kılmak için planlar yapmaya başladık. Yukarıdaki maddelerin ışığında hayatımızı şöyle bir kurguya evirmeye başladık: İkimizin de geçmişi organizasyondu ve etkinlik ajansı kurmaya karar verdik. Beraber çalışabilmemiz ve eski iş tecrübelerimizi değerlendirebilmek için ideal oldu. Ayrıca etkinlik organizasyonu on-off bir takvimde çalışmak için de ideal. Mesela bir koşu organizasyonu  yapıyorsak, o iş bütün seneye yayılmıyor. Etkinlik günü, öncesi, sonrasında bir müddet İstanbul’a çakılıyız ama projeyi teslim ettikten sonra bir sonraki projeye kadar olan zaman bizim.

Daha önce de dediğim gibi seçimlerin bedelleri var. Eskiye nazaran çok ama çoooooook daha fazla çalışmaktayız. Ama eskisi kadar para kazanmıyoruz. Maaşlı işin düzenli geliri, kolay işleyişi, kafa rahatlığı yok. Ama hayallerimize ve kendimize sadık olmamızı sağladığı için eskisinden daha mutluyuz.

Yeri gelmişken söyleyelim, böyle bir hayat oldukça zorlayıcı bir hayat. Hiç de öyle Dolce Vita değil. Nereye gidersek gidelim, oradaki zamanımızın yarısı çalışmakla geçiyor. Bu devirde laptopun neredeyse ofis orası. Machu Picchu’nun tepesinde olmamız çalışmadığımız anlamına gelmiyor. Kendi işini yapmak zaten ayrıca sorumluluk isteyen ve stresli bir durum. Şirket batarsa batar, ben yoluma devam ederim diyemezsin. Hele çalışanlarında varsa. Her gelişmenin nefesini ensende hissediyorsun.

karavan-biz-evde-yokuz-ofis

Bizim seyyar ofis. Tamam tuvaleti yok ama dalından incir koparıp yemece var. 🙂

2015 yılbaşı bizim için çok kabus geçmişti: Karavanla turladıktan sonra iş için İstanbul’a geri gelmiştik. Büyük bir projeydi. Önümüzdeki en az 6 ayı kapsayacaktı. Hazırlığı içinde zaten 3 aydır üzerinde çalışıyorduk. Aileden birinin kiralamaya çalıştığı bir evi vardı. Kiracı bulana kadar biz yerleştik. Sonra 1 Ocak’ta taşınmak üzere eve kiracı çıktı. Proje en az 6 ay süreceği için başka bir ev bulduk. Derken 31 Aralık’ta, tam da yılbaşı günü, bir anda hayatımızı üzerine kurduğumuz bütün sütunlar bir bir yıkıldı: Önce kovaladığımız işin olmayacağının haberi geldi. İş olmayacağı için bize 3 aylık çalışmamızı da ödemeyeceklerdi. Kötüsü biz önümüzdeki 6 ay dolu olacağımızı düşündüğümüzden başka iş de almamıştık. Yani 9 aylık finansal bir yumruk yedik. Derken taşınacağımız evde bir problem çıktı ve bizim ertesi gün kaldığımız yeri boşaltmamız gerekiyordu. Son olarak, karavanla gitmeden önce eşyalarımızı bir depoya tıkmıştık. Bir açtık ki kapısını, içeriyi su basmış; tüm mobilyalarımız, maddi manevi değeri olan tüm eşyalarımız çürümüş. Herşey çöp olmuş. Yani yılbaşı günü evsiz, işsiz, eşyasız, 9 aylık maddi zararla kalakaldık. Nasıl kendimizi yenik ve perişan hissettiğimizi anlatamayız. Her zaman ailelerimizin yanında yerimiz, tükenmeyecek kredimiz var ve kanlarıyla canlarıyla arkamızdalar, o ayrı. Ama hayatında kritik seçimler yapmış iki yetişkin olarak kendimize yetebilmek, seçtiğimiz yolun sorumluluklarını almak zorundayız. Belki 2 kişi olmasak burada topu atardık ama sarılıp uyuduk. Ertesi gün kaldığımız yerden devam ettik. Toparlamamız zaman ve güç aldı ama yeterince debelenince sütü tereyağına dönüyor. 😀  “İki küşük fare bir kova süte düşer. Birincisi kolay vazgeçer ve boğulur.  İkincisi vazgeçmez. O kadar mücadele eder ki, çırpılan süt tereyağına çevirir ve kovanın içinden çıkar”,  Catch Me If You Can filminden.

Anlayacağınız bu işler hiç de dışarıdan sanıldığı gibi dolce vita değil. Biz iki işi aynı anda yaptığımız için (Biz Evde Yokuz ve ajans) aşırı çalışmamız, aşırı yorulmamız, aşırı esnek olmamız, kendimizden çok vermemiz gerekiyor. Tek başına Biz Evde Yokuz bile aşırı yorucu olabiliyor. Kendi işimizden daha zor, yorucu ve talepkar. Yollar taşlı, ama bu ondan keyif almadığımız anlamına gelmez. Her seçimin bir bedeli var biz de bizimkine razıyız. Gün geçtikçe iyiki de yapmışız diyoruz. Listemizdeki maddelerin üzerini artık çok daha hızlı çiziyoruz.

Şimdi hayalimiz bizim ajansla bir gün hiç uğraşmak zorunda olmamak. Farklı kulvarlarda işini gezmek yapmış, hayatını bu şekilde idame ettiren insanlar var: Saffet Emre Tonguç, Sezgin Yılmaz, Kemal Kaya gibi. Hayalimiz oraya varmak. Ama “Biz artık rutin hayata dönmeyiz” gibi bir iddamız da yok. İddamız yok, idealimiz var. 🙂 İki sene sonunda Biz Evde Yokuz da para kazanmaya başladı. Ama emekliyor hala. Ajans tarafından elimizi eteğimizi çekmemize daha var.

Biz Evde Yokuz’u kurarken hiç de gezgin kafasıyla kurmadık. Hatta bizim hayalimiz gezmek bile değil. 🙂 Ölmeden önce yapmak, denemek, öğrenmek istediğimiz çok şey var. Yani biz gezmek değil, hayatı zenginleştiren, zihnimizi ve bedenimizi uyaran deneyimlerin peşindeyiz. Bunun içinde yaban hayat için gönüllü olmak da var, bisikletle tura çıkmak da, serbest paraşütle adrenalin patlaması yaşamak da, Doğu Ekspresi ile ülkenin bir ucundan öbürüne gidip, buzla kaplanmış Çıldır Gölü’nü delip, balık tutmak da, hayatta kalma eğitimi almak da, permakültür öğrenmek de. Listemiz uzun. Biz hayallerimizin peşinde koşarken tecrübelerimizi aktararak benzer hayalleri olanlara yol göstermek, cesaret ve ilham vermek için Biz Evde Yokuz’u kurduk.

Hikayeyi bilmeden uzaktan bakanlar deneyimlerin peşinde bi sağda, bi solda olduğumuzu görünce bize gezgin dediler. 🙂

Şimdi Biz Evde Yokuz 2 yaşında. Tahtamızdakilerle ve kendimizle yüzleşmemiz 2 yıl sürdü. O zamanı kaybetmeseydik, şimdi 4 yaşında olacaktı. Yani 4 yıldır hayallerimize giden yolu açmak için debeleniyoruz. Hala da sihirli formülü bulamadık. Muhtemelen de öyle bir de şey yok ama bolca öğrenimimiz ve çıkarımlarımız oldu. Bunlar sayesinde kendimize uygun bulduğumuz yolda bizi mutlu edecek kadar mesafe kaydettik. İstedik ki, hayalleri ister benzer, ister farklı olan insanlar, hayallerine doğru bizden daha kolay ve daha az zaman kaybederek adımlasınlar. Bizim deneme yanılmalarımız isteyen herkese ışık tutsun diye paylaşalım dedik.

BizEvdeYokuz-2.-yasBiz Evde Yokuz’un 2. yaş günü, Altın Örümcek‘te kazandığımızın haberi, 5 günlük trekin dev finali
Machu Picchu’dayken arka arkaya denk geldi! 3 bomba birden! 

Hayallerimiz ve kendince bir hayat düzenimiz vardı ama hayatımızın amacı diyebileceğimiz kadar büyük bir şey yoktu. Zaten hayatının amacı denilen şey aşırı büyük ve zor bir şey. Herkeste de olması gerekmiyor, olmadığında da *bizce* gayet mutlu yaşanabiliyor. Arada mesajlardan harika haberler çıkıyor: 18 yaşında bir genç kızın serbest dalışa başlamasına, bisiklete ömründe hiç binmemiş 60 yaşında bir abinin hayatını bisiklet üzerinde geçirmesine, başkasının engellilerle çalışmasına, diğerinin ilk defa yurt dışına çıkmasına sebep olmuşuz. İlham verdiğimiz evlenme teklifinden, karavan alanlardan, motorla izimizden tura çıkanlardan haberleri aldıkça biz de hayatımızın amacını bulduk gibi hissediyoruz. İçimizde olduğunu bilmediğimiz bir boşluğu doldurdunuz.

Evde Yoklar Ailemiz, sizi çok seviyoruz. İyi ki varsınız.


 

karavan-biz-evde-yokuz

Bu bizim hikayemiz.

Pegasus röportajında sormuştu:

“Size imrenen ve hayatı sizin gibi yaşamak isteyenler nereden başlamalı?”

Zor bir süreç. Karar vermesi ayrı zor, hayatını değiştirmeye karar verirsen devamı ayrı zor… Başlamak en zor kısmı derler. Duyduğumuz en büyük yalan. Sürdürmek 100 bin kat daha zor. 😀 Demedi demeyin.

Henüz biz de tam deşifre edebilmiş değiliz ama bir sürü çıkarımımız oldu:

– Kendimize zaman yaratabilmek için proje bazlı çalışmamız gerektiğini biliyorduk. Dolayısı ile, becerilerimizi ve tecrübelerimizi kullanarak nasıl proje bazlı bir iş yapabiliriz onu aradık.

Onlar da mesleklerini nasıl proje bazlı yapabilirler/ ellerindeki imkanlarla nasıl  kendi zamanlarını yönettikleri bir iş kurabilirler düşünebilirler. Ör: Yazılımcı arkadaşımız Serkan dışarıdan proje alıyor. Program yazması bitince bitince seyahat ediyor. Dönünce yeni proje alıyor. Doğası sezonluk olan sektörler de (turizm, eğitim gibi) zaman yaratmak açısından uygun olabilir.

– Düşündük, herşey patlar çatlarsa ne yaparız? İnsanın eğitimi veya iş tecrübesi iyi bir yedek paraşüt. İşler planladığımız gibi gitmezse kürkçü dükkanına geri dönebilecek kadar bir konuda yetkinlik kazanmak tavsiyemiz olur.

– Beklediğiniz gibi gitmezse? Tam kaldığımız yerden başlayamasanız da, her şekilde bir yerlerden başlarsınız. Bu fikirle arkadaş olun.

– Bazen insanın üzerine o kadar büyük sorumluluklar (kredi borcu ödemek, çocuk yada yardıma muhtaç bir aile büyüğü ile ilgilenmek) oluyor ki, risk almak ya da hayati değişiklikler yapmak mümkün olmuyor. Şartların değişmesini beklemek gerekebiliyor. Yine de bu süreci hayalleri için uygun zemini hazırlamak için kullanabilir insan. Borcu bittiğinde gezmek istiyorsa, şimdiden işini nasıl mobil hale getirebilir düşünüp, ona doğru adımlar atmalı. Örneğin, fotografçılık yaparak para kazanmak istiyorsa, şimdiden bir iki dergi ile görüşmeli, fotoğraf becerilerini geliştirmeli ya da mevcut işine devam edecekse, onu nasıl mobilleştirebileceği üzerine kafa yormalı.

Bu işler kolay mı? 

Mücadeleye hazır olun.

Mücadele size göre değilse de herkese maceraya atılmak zorunda değil. İnsan hangi hayatla daha mutluysa onu tercih etmeli. 9-18 ofisine gidip geldiğin, kariyer odaklı hayalleri olan, mutlu mesut yaşayıp gitmek son derece güzel bir hayat tercihi olabilir. Önemli olan seni mutlu edecek hayat neyse ona doğru adımlamak. Ayağın bir yolda, gözün başka bir yerde olmasın. “Baktığında mutlu olmanın formülü beklentilerini ve yürüyeceğin yolu bir doğruya oturtmak. Tutarlılık. Yani ya varmak istediğin hedefe göre yol seçmek, ya da yoluna göre varmak istediğin yer.”

oscar-wilde-dünyada-en-ender-şey
Biz tahtamıza resimdeki Oscar Wilde’un sözünü yazmıştık. Bizi çok itti değişim ararken.
Size de sizin hayallerinizle alakalı bir sözü hep gördüğünüz bir yere koymanızı tavsiye ederiz.

Bir de bize çok ilham veren bir kişi var. Ona da burada yer vermezsek olmaz. Tim Ferriss. Burada blog‘u var. Şu da kitabı The 4 Hour Workweek. Çok tavsiye ederiz.

81 Yorum

  1. coşkun

    Selam,
    Öncelikle müthiş bir hayal gerçekleştirme tahriklerinizi kabul ediyorum.
    gerçekçi ve zorlu çalışmalarınızı ise hayranlık ile izliyorum.
    Bu hayatı yaşamadan önce, var olmanın dayanılmaz hafifliğini yaşamaya devam edeceğim…Aslında tüm insanların yapmak istediği bu hayatı yaşama isteği,yaşam biçimleri tarafından,türlü sebebler ile erteleniyor.Çoğu zamanda gerçekleşmiyor.
    Ve eminim ki;yaşamakta, var olmakta aynı zorlukta.
    Sizleri keyifle izliyorum çünkü;Çok sade,neşeli,gerçekçi ve bulunduğunuz yerde yaşayan insanlar gibi bizi bilgilendiriyorsunuz.Aslında biz gibisiniz.
    Umarım bir gün sizin sayenizde tanıdığımız bu yerkürenin güzelliklerini,en azından bir bölümünü yaşayarak tadarım.
    özellikle peru 🙂
    Yeni yerleri beklerken,ben sitenizde bulunan videoları izlemekten keyif almaya devam edeceğim.
    Kazasız,belasız ve sağlıklı yaşamaya devam etmenizi dilerim.
    saygılar.

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Coşkuncum, sana da selamlar,
      Doğru demişsin, var olmak da lazım, yaşamak da. Hayat da bu ikisinin dengeleme mücadelesinden ibadet…
      Yollar, hayaller seni bekler. Kendi videoları çekip yayınlayacağın günlere o zaman… 😀
      Sevgiler

      Cevapla
  2. Elif

    Bnde çok istiyorum böyle bir hayatı. Ama aynı zamanda çocuk sahibi olmak isteyen biri olarak acaba nasıl olur diye düşünmeden kendimi alamıyorum.

    Cevapla
  3. Tuğba AĞAÇDAN

    Selam!

    Benim gibi bir halkbilimi yüksek lisans öğrencisinin tezini nasıl ve ne kadar değişik, kalıcı, somut ve yaşam biçimi haline getirebileceği sorusunu sorduğu bu günlerde karşıma çıkmanız evrenin bana bir mesajı herhalde. Bizim alanda var olan alan araştırmasının güzelliğini keşfetmiş biri olarak İran ile ilgili belgesel ararken sizinle tanıştım. İyi ki tanışmışım, o sıkıcı belgesellerden daha çok şey öğrendim ve daha keyifli vakit geçirdim. Bu dönem tez konuma karar vereceğim, bu aynı zamanda benim için bir yaşam tarzı haline dönüşecek. Bu süreçte sizin ve sizin gibilerin yaptıkları, yaşadıkları ve tecrübeleri benimle olacak. O zaman iyi ki var olmuşsunuz! 🙂

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Tuğbacım, ne güzel, ne içten bir yorum bu <3
      Güneş gibi doğdun ofisimize. Hepimiz okuduk ve mutlu olduk.

      Daha yüksek lisansını yaparken hayattan ne istediğini biliyor olman ne kadar harika. Bizim için kanırta kanırta gelişen ve çok da kıymetli vakite mal olan birşeydi direksiyonu nereye çevireceğimizi bilmek. Çok sevindim senin adına.

      Rehberlerimizden, bizim hikayemizden kendine bir tuğla çıkarbilmenden de gurur duyduk. Umarım gerçekten işine yarar ve önünü açar. Birşeyler danışmak istersen biz buradayız!

      KOC-CA-MAN öpüyoruz. İyi ki sen de varsın

      Cevapla
  4. SEDANUR CEBECİ

    Yaaaa size bayıldımmm benimde hayallerim var ama hiç birini yapamıyorum maalesef yerine getirmek olduğum sorumluluklar hayatımın elimden kayıp gitmesine neden oluyor 🙁 Nasıl ilerleyeceğim nasıl istediğim hayatı yaşayacağım hiçbir fikrim yok sadece siz bana biraz da olsa bana umut oluyosunuz…

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Öyle bi yazmışsın ki sarılasım geldi sana.

      Umut herşeydir! İnanmadan çünkü planlayamaz insan. Madem artık ümidimiz var, o zaman planlamaya geçmeli.
      Bu arada insanın hayalinin olması bile çok önemli bir aşama kat etmiş olması demek. Birçok insan hayatını değiştirmek istiyor ama hayali yok, ne yaparsa mutlu olacağını bilmiyor. Bunu bulmuş insanlar olarak çok şanslı sayılırız. O yüzden kendine haksızlık etme. İyi bir mesafe kat etmişsin. Ama artık oraya nasıl gideceğini ve yapmen gerekenleri, vazgeçmen gerekenleri planlama vakti.

      Biz de hayatı çözebilmiş değiliz ama bizim tecrübelerimizden faydalanmak istersen buradayız

      Cevapla
  5. Sezin Suzi

    Sanırım bu bir başlangıç yazısı oldu benim için. Start’ı aldım ve sadece adım atmak kaldı. Kendi adıma sizlere teşekkür ederim ilham ve cesaret dolu bu paylaşımınız için.

    Sürekli takipteyim artık sizi.

    Albert Camus’un da söylediği gibi benim de kendime hayat felsefesi olarak benimsediğim “Yolculuk, bizi kendimize geri getirir.” fikrine sıkı sıkıya bağlıyım.

    Güzelliklere çıksın yolculuklarınız.

    Sevgilerle.

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Selam Sezin! Aramıza hoşgeldin, iyi ki geldin.
      Nolur bir an önce adım at, insana arada bi azim geliyor sonra köreliyor yoksa. Hep “önce halledilmesi gereken şeyler” oluyor. Sonra bi bakıyorsun hep halledilmesi gereken öncelikler olmuş ve senin önüne geçmiş ve atılması gereken adımlar atılmamış, boşuna zaman kaybedilmiş. Sonra aynı gazı da kalmıyor insanın, vakti de. O yüzden nolur o hissettiğin değişim rüzgarını bekletme. Hemen ama hemen adımla. Daha iki satır yazıştık ama insan kendini bir cümlede de eleverir. Senden çok güzel enerjiler alıyorum, güzel haberlerini bekliyorum mutlaka!

      Cevapla
  6. Cengizhan Türkiş

    Harikasınız..!

    5 yıllık özel sektörlü, 1,5 yıllık evli, 2 aylık da taze bir babayım. Eşimle gezmeyi çok seviyoruz. Şu kısa hayatta etraftaki insanların sadece köstek olduğu, “senin tuzun kuru”, “sadece istemekle olmuyor”, “çocuğunuz olduğunda hayat bitecek”, “kendinize vakit ayıramayacaksınız” demekten başka hiçbir şey söylemediği bir hayatta bu yaptığınız harika! Henüz özel sektör bana göre değil diyerek istifayı basıp dünya turuna çıkacak deliliği yapamadık ama sizi takip etmeye devam ettikçe sanırım bunu yapmam çok uzun sürmeyecek. Mutluluğunuz, yaşama sevinciniz, gezgin ruhunuz hiç kaybolmasın.

    Sağlıcakla..

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Ne güzel haber! Çok tebrik ederiz. Kız mı erkek mi?

      Bahaneleri çok seviyoruz. İnsanın doğasında var bahanelere sığınmak ama sanırım bizim kültürümüz de biraz fazla konforuna düşkün. Yani başka kültürlerde aynı engeller (sadece istemekle olmuyor”, “çocuğunuz olduğunda hayat bitecek”, “kendinize vakit ayıramayacaksınız” ) insanları yerinde tutmaya yetmiyor, bir şekilde göze alıyor insanlar yapmaları gereken fedakarlıkları… Hayat ama böyle birşey illa insanın bir yerden alıp, başka bir yere koyması gerekiyor çünkü kaynaklar (zaman, para vs) sınırlı… O akşam annenin göreceksen, ilk okul arkadaşlarını göremeyeceksin. Bu böyle. Önemli olan kaynakların her zaman sınırlı oladuğu bilip, buna göre önceliklerine göre onları dağıtmak. sorun kaynaklarda değil, kaynaklarını istedikleri için bir yerden alıp öbür tarafa koymaya yanaşmayan kafa yapısında.

      Yazıda da dediğim gibi biz de deniyoruz, biz de çözmüş değiliz. Tek farkımız aslında bahane bulmayı bırakmış olmamız.

      Cevapla
      • Cengizhan Türkiş

        Kızımız oldu Adı Alya.. İnşallah o bahaneler bizi ve kızımızı durduramayacak, bucket listimizi tamamlayacağız 🙂

        Takipteyiz..

  7. NALAN ZOREL

    Merhaba,
    50 yaşında emekli biri olarak yazılarınız sayesinde umut edip hayallerimi yaşayabilmeyi çok istiyorum .
    Umudunuz ve yaşama sevinciniz hep sizinle olsun.
    hoşçakalın

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Çok teşekkürler

      Sizin de umudunuz ve yaşama sevinciniz hep yüksek olsun

      Cevapla
  8. Nihal Gökçen

    Tesadüfi bir şekilde internette gezinirken sizi gördüm. Sayfanız ve yaptıklarınız çok keyifli.Sizin gibi hayalini kurduğum şeyi 3 sene önce gerçekleştirme imkanı buldum.Can yoldaşımla birlikte egenin kıyısına yerleştik.51 yaşındayım dediğiniz gibi hiçbir şey için geç degil. Kuşadası Güzelçamlı (köy idi) mahallesindeyiz.. Bekleriz sevgiler yolunuz umutlarınız açık olsun..:)

    Cevapla
  9. Emre Ermiş

    bugun bir kere daha anladım , hayatımı sevdiğim kadınla dünyayı gezerek ve bir gezgin olarak yasıyacagım , cok ilham verdiniz bana hatta ve hatta cesur olmamı sağladınız , kim bilir belkide dunyanın bir ucunda karşılaşır selamlaşırız 🙂 çok teşekkürler bana kattıklarınız için….

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Merhaba Emre,

      Biz da hala tam çözemedik denklemi ama geldiğimiz yerden her şekilde memlunuz. Ne yaşarsak yaşayalım, ne kadar zorlanırsak zorlanalım, her gün iyi ki yapmışız diyoruz. Umarız herşey gönlüne olur, bi gün karşılıklı anılarımızı anlatırız.

      Cevapla
  10. Kaçış Merkezi

    Bugün bir ödül daha kazandınız ve size oy verdiğimizden midir nedir kendimiz kazanmış gibi mutlu olduk tıpkı sizin gezdiğiniz yerleri blogtan takip ederken kendimiz gezmiş gibi hissettiğimiz gibi…

    tebrikler evde yoklar:)

    Cevapla
  11. Kalpten Gülen Gider

    merhaba
    internete 10 yaşında kızım için pasaport bilgisi aramak için girdim ,sizin bloğunuza rastladım .bilgilerinizle hemen randevu ayarladım .
    yalnız öyle güzel ve doğal bir sitenız varkı içinde adeta kayboldum .iş te olduğumu telefonum çalınca hatırladım 🙂
    ben ve eşimde seyahat etmeyi ,yeni yerler ve yeni hayatlar keşfetmeyi çok seviyoruz .
    sizi takıp edeceğim,sizden farklı ülkelerden de bilgi almayı heyecanla beklıyor olacağım ..

    sevgilerimle
    Kalpten
    not:(ismimdir rumuz sanıyorlar 🙂

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Aramıza hoş geldin Kalpten ve ismin gerçekten süper! :))))

      Kızın için aradığın bilgileri umarım bulabilmişsindir. Yoksa da söyle, seve seve yazarız. Sevgiler

      Cevapla
    • Nesrin Süllü

      Ben de aynen Kalpten Gülen Gider rumuzlu okuyucu gibi internetten pasaport bilgileri için blog bilginizi tesadüfen gördüm. İlgi ile okudum ve emeklilik arefesinde benim vizyonumu açtınız. Yolunuz , şansınız açık olsun.

      Cevapla
      • Biz Evde Yokuz

        Aramıza hoş geldin! Çok teşekkür ederiz güzel sözlerin için. Hepimizin yolu açık olsun

  12. abdurrahim

    Valla gençler ne diyim güzel hayaller güzel bir yşaam…biz edirne’den ötesini göremedik hayatımızda.. tabi bizim gibi ihtiyar olmayınca kolayca yapıyosunuz. bizim hanıma hep diyoreum gel gidelim gezelim diye ama uçak korkusu var ben korkarım yapamam diyor.. sizin gibi gençleri okuyup kendimizi avutuyoruz anca. güzel bir yazı olmuş ama daha fazla foto koyabilrdiniz. bir de fotoları tıklayınca bğüyük haliyle görebilseydik keşke. çoluk çocuk düşünmüyor musunuz hiç ?

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Düşünmez miyiz Abdurrahim Abi, hep düşünüyoruz da ona bakabilecek şartları henüz yaratamadık. Ama bir gün aramıza minik bir evde yok eklendiğinde de okul çağına kadar böyle devam etmeyi düşünüyoruz.

      Nolur bizim için geç diye düşünmeyin, her yaşın getirdiği avantajlar ve dezavantajlar var. Bizim yaşların en büyük sıkıntısı henüz birikim yapmamış olmak oluyor. Bizim yaşlardakiler hep daha büyüklerin imkanlarına, hayatlarında yol almış olmalarına özeniyor. Bi de hayatta bazı köşeleri erken yaşta kaparsanız kapıyorsunuz, diye diye bizim yaşlarımızıda bizi işkolik ve değişim yapmaya pısıkık yapıyorlar.

      Yaşınız kaç bilmiyorum, haklısınız enerji zamanla azanıyor ama bizlere göre avantajlarınız da var. Zaten yaşlarımızın dezavantajlarına odaklanırsak ne gençlikte, ne orta, ne ileri yaşta adım atabiliriz. Hayat geçtiği ile kalır. O yüzden yaşımızın avantajlarına odaklanmak ve onlarla elimizden geleni yapmak en iyisi.

      Hangi ilde oturuyorsunuz? Tanışmayı çok isteriz.

      Sevgiler

      Cevapla
  13. Tuğçe

    Sık sık instagramda mesaj atıyorum size ama bu yazıyı en az 5 kere okumuş biri olarak yorum atıp taçlandırmak istedim, niye 5 kere okudun yaa anlaşılır yazmadık mı diye sorabilirsiniz ama konu o değil, şimdi farkettim ki blog yolculuğumda her pes edişimde gelip okuyup, her okuduğumda da farklı bir kısmından ders çıkarıyorum .. Mesela bu sefer tahtaya takıldım, tahta olmasa da bir kağıda hayallerimi yazıp, klişeden kopmayarak gidip biyere gömüp sonra 3-5 yıl sonra açıp okuyasım geldi 🙂 acaba kaçını yapmış olcam merak içindeyim 🙂 Bi de yazılımcı örneğinize gidip gelip okuyorum, proje bazlı ara sıra çalışmalı işler yapabilirim aslında ben de, ama şuanki işimin rahatlığı ve iyi kazandırıyo olması, bi de üstüne iş için de seyahatlere gidiyor olmam sanırım beni durduran sebepler, belki de bahane üretiyorum dediğiniz gibi.. neyse, bir gün tanışmak ümidiyle, esen kalın 🙂

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Tuğçe’cim selamlar!
      Yazdığımız gibi herkesin kendi çözümünü kendi üretmesi gerekiyor. O yzüzden sorularının cevabını bulmakta ne kadar yardımımız dokunabilir pek bilmiyorum ama seninle tanışmayı iple çekiyoruz. Instagram’da da dediğimi gib bir konuşmamıza gel. Sonrasında yakalarsın bizi

      Cevapla
  14. Zeynep

    Sizi büyük bir ilgiyle takip ediyorum. En büyük hayallerimden biri. İnsallah sizin kadar sanşlı olurum bu hayalı gerçekleştirirken bana eşlik edebilecek hayat arkadasım olur.

    Cevapla
  15. ahmet semih

    Muhtesem tatli, eglenceli, mutluluk veren, guzel cift. Yaptiklarinizdan asla vaz gecmeyin.

    Cevapla
  16. Pelin

    Ne kadar samimi ve gerçekçi bir şekilde anlatmışsınız yola çıkış hikayenizi. İnşallah herşey gönlünüzce olur, sevgiler

    Cevapla
  17. Mesut Menekşe

    Merhabalar , bayılıyorum size harika insanlarsınız .Şu an iş hayatına girebilmek için sınavlara hazırlanıyorum. Ama bir gün işsiz bir ekonomist olmayacağım ve sizin ve örnek aldığım diğer arkadaşların deneyimlerini de kendimce yoğurup hayallerimin peşinden gideceğim..

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Ne kadar güzel bir bakış açısı Mesut! İnsanın senin yaşlarında ne istediğini bilmesi çok büyük bir avantaj. Elinde kocaman bir hayat var, ve sen daha başından nereye gitmek istediğini bilirsen ona göre adımlar atma şansın olur.

      Cevapla
  18. Alper

    Selam bu yaşam şekline,alışkanlıklara bayılıyorum.ben memurum eşimde öyle bir de çınarımız var anlıyacağınız tamamen kopma yada tam bir özgürlük hali söz konusu değil. Yavaş yavaş ta olsa başladık bir yerlerden uzun yıllar Marmaris te yaşamak o doğayı keşfetmek bu hislere bu yaşama aşık etti beni.
    12 sene kadar sonra emekliyim 47 yal gibi erken sayılabilecek bir yaş evde olmamak bu seneye kadar olan Zaman da olacak ama bundan sonrası yani emeklilikte yazın ve her resmi tatil haftasonları biz evde yokuz biz Türkiye’de yokuz s dönüşecek
    Şuan iş hayatımda çok köklü bir değişiklik oluyor bunu Kocaeli buluşmasında konuşuruz fırsat olursa fikirlerinizi almak isterim.
    İki senedir Kocaeli’deyim ve İzmir’i hayal ederek yaşıyorum görüşmek üzere sizlerin yaşadıkları bizim hayallerimize dönüşüyor en yakın Zaman’da Sakarya turuna çıkıyoruz sevgiler… AlperSeldaÇınar

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Merhabalar,

      Buluşmaya Gölcük’ten katılan çift sizdiniz di mi? 🙂

      Cevapla
  19. orhan

    benim hiç öyle hayalim bile olmadı monoton hayatın içinde çalış çalış aynı nerde gezmek dolaşmak

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Hepimiz kendi mutluluğumuzdan sorumluyuz Orhan. 🙂 Kimsenin gezmesi gerekmiyor eğer onu mutlu eden şey o değilse. Önemli olan seni mutlu eden şeyi yapıyor olmak, ona doğru adımlamak

      Cevapla
  20. Gökhan&Özge

    Sitenizi bugün takibe aldım. İçerik olarak doygun, dilin kullanımına özenilmiş, anlatısı akıcı-kendini okutturan ve samimi üslubunuzu ‘farklı’ buldum.

    (Yazınızı okur iken bir yandan da Yabanda(in to the wild) filminden sahneler gözümün önünde aktı. Henüz izleme şansı bulamamış Evdeyoklara mutlaka tavsiye ederim.)

    Her insanın içinde, ruhunun derinlerinliklerinde ki “kaçış” dürtüsünü tetiklediğiniz için hüzünlüyüm. Bizler imkanlar ölçüsünde evde yok olmaya çabalayanlar olarak, siz yepyeni deneyimleri paylaştıkça kah sadece iç geçireceğiz, kah tatil günlerinde izinizin kıyısından geçeceğiz.

    Umarım evdeyokuz istediğiniz hayatı idame etmeye tez zamanda yeter de bizlere yeni yeni paylaşımlarda bulunursunuz.

    Yolunuzda mutluluklar dilerim.

    Dipnot; yarın sığacık izinizde olacağız.

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Selam Gökhan ve Özge, aramıza hoş geldiniz 🙂

      Alexander Supertramp bizim de idolümüz. Kesinlikle harika bir film ve kitap.

      Biz Evde Yokuz için çok maddi manevi çok kaynak sarf ediyoruz. Çok özenerek yapıyoruz. Bazen fazla tüketiyor bizi. Hem tercübelerimizi ulaştırmaya, hem de herkesle tek tek ilgilenmeye çalışıyoruz ama artık kocaman bir aile olduk, yetişmek çok zorlaştı. Zaman zaman sürdürebileceğimizden şüphe bile duyuyoruz. Ama sonra birilerinden bir mesaj geliyor, sayenizde hayatım şöyle değişti, böyle değişti diye, var güçle tekrar sarlıyoruz.

      Bu güzel ve içerikli yorum için çok teşekkürler. Bu aydınlıkta insanların etrafımızda olduğunu bilmek çok mutlu ediyor bizi. Ara sıra yaz bize, hatırlat kendini. Sevgiler

      Cevapla
  21. BARIŞ ÖZTUNA

    Merhaba. Siteniz – hayalleriniz – yol gostericiliğiniz ve keyifli paylaşımlarınız için teşekkür ediyorum. Eşimle evlendiğimden beri kendini gezmeye adamış ve bir miktar yol yapmış benim gibi birini can evinden vurdunuz. Gerçekten yerli yabancı yüzlerce muadili arasından farkı direk belli olan – kaliteli ve farklı gezi önerileri veren şahane bir siteniz var. Keyifle takip ediyorum. Bir örnek; haftaya gideceğim Transilvanya-Romanya seyahatim için bakarken, daha önce hiçbir yerde rastlamadığım tuz madeni önerisi muhteşem. Çok heyecan verici gözüküyor. Son olarak, ben halen profesyonel hayatın rahatlığını bırakamamış – maaş ve imkanların tatlılığını terk edememiş – dolayısıyla tüm izinlerini gezmeye ayıran ve bunun için de malesef borçlanan biriyim. Tavsiyeleriniz ve düşünce yapınız da çok aydınlatıcı. Tüm beyaz yakalalıların hayalini kurduğu şeyi, bir bankacı olarak nasıl yapabileceğimde bende yeni kapılar açtınız. Tekrar teşekkür eder; devam edeceğinden emin olduğum başarılarınızın sürekli olmasını dilerim.

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Merhaba Barış,
      Çok, çok teşekkür ederiz bu süper motive edici yorumun için. Bizi çok mutlu ettin. Umarım buraya yazacaklarımı okumak için geri dönersin sitemize.

      Biz yola kendi hayallerimizi gerçekleştirmek için çıktık. Ölmeden önce kendimize katmak istediğimiz çok şey vardı, hep de olacak zaten. Amacımız bir gün geriye baktığımızda dolu dolu bir hayat yaşamış hissetmekti.

      Sonra bir gün bir baktık, Biz Evde Yokuz’un, Duygu ve Bilge’nin hayatlarının ötesine bir amacı varmış: Başkalarının da daha dolu ve güzel geçmesinde faktör olmak. Açıkçası, bu sorumluluğu alacağımızı bilmeden çıktık yola, hatta bilsek belki gözümüz korkar geri adım atardık. Ne yalan söyleyelim, insanların bize bu kadar kulak vereceklerini bilmiyorduk. Zamanla Evde Yoklar’dan bize mesajlar gelmeye başladı: 16 yaşındaki bir genç kızın serbest dalışa başlamasına, 60 yaşında bisiklete hiç binmemiş bir abinin gidip bir bisiklet almasına, üniversiteli birkaç arkadaşın Düşler Akademisi’nde gönüllü olarak engelli bireylerle çalışmasına, başka iki güzel insanın Doğru Ekspresi’nde nişanlanmasına, ve bunun gibi bir sürü insanın hayatlarına milatlar eklemelerine sebep olmuşuz.

      Bunu keşfetmek bizi çok mutlu etti ve deli gibi heyecanlandırdı. Çünkü biz mutlu bireylerin, birbirine daha tolerenslı, daha hoşgörülü, daha açık fikirli bir toplum yarattığına inanıyoruz. Sanki herkesin bireysel mutluluğunu bir sonraki kademeye çıkarmasına yardımcı olabilirsek, hepimizi daha güzel bir yarın bekleyecek…

      İnsanların da birbirinin hayatlarına tuğla koymalarının harika olacağını düşündük. Bunun için yeni yeni gittiğimiz yerlerde Evde Yoklar buluşmaları yapmaya başladık. İlkini Kapadokya’da, ikincisini Denizli’de yaptık. Evde Yokların hayata bakışlarında bir paydaşlık olduğuna inanıyoruz. Onları buluşturarak birbirlerini evde olmamaya teşvik etmeleri ve destek olmaları için bir zemin hazırlamaya çalışıyoruz. Bakalım… Daha iki tane gerçekleştirdik, çok umutluyuz. Bekleyip göreceğiz nasıl gidiyor… Hayalimiz tüm Türkiye’de bir Evde Yoklar paylaşım & dayanışma ağı örmek.

      İçeriklerimizin kalitesi ile ilgili söylediklerin için teşekkürler. Bizim için yaptığımız işin aynası okuyucularımız. Ne zaman böyle itina ile yazılmış, dolu kalemlerden çıkmış yorumlar alıyoruz o zaman kendimizle gurur duyuyoruz. Bize bu hissi tattırdığın için ayrıca teşekkürler.

      Bir de uzundur aklımızda olan şeyleri kaleme almamıza sebep oldun. Bunun bir kısmını Biz Kimiz?’e koymamda sakınca bulmazsın umarım.

      Cevapla
  22. Menesse

    Merhaba. Sözlümün kesinlikle okumalısın demesi üzerine bu sitedeyim. İyiki okumuşum ve denk gelmişiz. Hepimizin isteyip , sürekli düşünüp ve sık sık nasılsa olmaz başka önceliklerimiz var dediğimiz hayallerimizi hayata geçirmemiz için ön ayak oldunuz. Çok teşekkür ederiz. Tebrik ederiz. Umarım maddi manevi herşey çok yolunda gider ve bizede takip etmek nasip olur 🙂 Rica etsem bizimle karavanın markasını paylaşabilirmisiniz ? Bizde almayı düşünüyoruz bu tarz karavanlar için umarım bütçesi çok fazla değildir. Şimdiden teşekkürler sizi seviyoruz. 🙂

    Cevapla
  23. Mine

    Harikasiniz gercekten! Imreneli bi hayatiniz var,allah sizi nazarlardan korusun.. Yolunuz daima acik olsun. Bizde 1yillik evliyiz allaha sukur bi arabamiz var ama sabit bi isimiz yok. Bizde boyle seyler yapmak istiyoruz.. ama yapabilir miyiz bilmiyoruzz.

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Minecim, çok teşekkürler

      Biz de nasıl yapabiliriz bilmiyorduk. Deneme yanılma usulu gidiyoruz hala da 😀

      Cevapla
  24. Elif

    Mukkemmelsiniz. Hayat enerjiniz hicbir zaman sönmesin. Idollerimsiniz. Tabiki herkesin hayati farkli. Basta da belirtmissiniz. Her insan her seyi bir anda birakip yola düşemez. Herkes sizin kadar cesaretli olamaz. Benim de gezmek yeni yerler yeni soluklar tanima gibi bir hayalim var. Karavanda yasamak gibi bir istegim de var fakat malesef sartlar buna el vermiyor fakat ilerde neden olmasin. Simdilik sizin enerjinizi yakalamak ve gezmek ilk amacim ve hayalim. Enerjinizi hic kaybetmeyin sevgilerleeeeee.

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Sen de pozitifliğini ve sıcaklığını hiç kaybetme Elif!! 🙂

      Çok teşekkürler

      Cevapla
  25. Ebru

    Arabalarimizin ayni olmasi ve kizimin bu karavandan istemesi tesadüf mü bilmiyorum ama bu resminizi görüp sizi takip etmeye basladim. Umarım bizde ailecek birgun hayatın peşinden koşacağız. Sizi tebrik ediyorum bol şans

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Malesef araba bizim değil. Fiat’tan gezimiz süresince ödünç almıştık. Kızınız kaç yaşında? Şöyle ki karavana bu haliyle 2 yetişkin rahat sığıyor, bir bebek de sığar ama onun dışında 2’den fazla insanın rahat etmesine imkan yok. Ama bir çadır uzantısı var. Onunla birlikte bayağı salon salomanje oluyor.

      Hayatı kovalamak için illa bizim gibi marjinal değişiklikler yapmak gerekmiyor. Mevcut hayatlarınızdan da hayallerinizi kovalayabilirsiniz. O yüzden bir gün diye ertelemeyin, hemen minik minik de olsa başlayın deriz. Kocaman sevgiler

      Cevapla
  26. Bahar

    Ya ben size bayıldım bayıldım bayıldım
    Son 2 senedir seyahat etmeye başladım ve devam ediyorum. Sizi de bu sayede buldum.
    Hayatta zincir mekanizmasi var. Bir şey hayatınıza da var sa onun nedeni vardır 😉 Seyahat tutkusu sayesinde sizi tanıdım ve bugun ki yaziniz sayesinde hallerime dokunma inancım 100 kat arttı diyebilirim;) bu güzel ruh için cook teşekkür ederim kocaman sevgilerler ve bir hayalime dokunursam ki Antalya da yaşamak olacak sizi evime davet edicem bu da hayallerimden biri olsun bende kara tahta yok ama kagit kalem var :)))) kocaman sevgiler cook öpüyorum

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Bahar!!! Biz de çok inanırız tesadüflerin bir sebebi olduğuna. Canı gönülden inanıyorum ki bu yazı da hayallerinle ilgill aksiyon almak için seni motive etmek için önüne çıkmış. Yolun açık, hayallerin hep ulaşabileceğin mesafelerde olsun.

      Cevapla
  27. Kubra

    Sizi sevgilimle takip ediyoruz bizim de amacimiz evlenip yaz sonunda yollara dusmek.karavanda yasama hayalimiz var.Sizinle kapadokyadan ıstanbula yolculuk yapmayi cok istedik ama o tarihlerde onumde kpss gibi bir engel vardi.Yol karavan kpss ne alaka diyeceksiniz?.Ailemizi cevremizi alistirmamiz gereken hayallerimiz var bu doğrultuda ilerliyoruz.Web sitesi acmamiz gerek youtube kanali hatta sizin gibi etkinlik sirketi kurmak da istiyoruz yani gezerken para kazanmamiz gerekiyor.Ama en buyuk istegimiz deneyimlerimizi paylasmak hatta deneyimsizliklerimizi sizler gibi insanlarla aile olmak dunya evimiz sizler gibi insanlar ailemiz olsun istiyoruz.Sizin bir tecrubeniz vardi evliydiniz, sanirim bazi seyler bizim icin cok daha zor olacak ama sizi cok ornek aliyoruz en kisa zamanda tanismak (hatta yollarda olsa tadindan yenmez) dilegiyle. Cani gonulden tebrikler supersiniz

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Sevgili Kübra,

      Seve seve tecrübelerimizi paylaşırız. Ama yazıda da yazdığımız üzere biz de tam dengeleri kurabilmiş değiliz. Hata deneme yanılmalarla yolumuzu çiziyoruz.

      Karavanda yaşamak çok keyifli ve özgürleştirici. Sadece yer değiştirme özgürlüğü değil bu, birçok masraftan da özgürleştici özelliği var. Bizce güzel bir hayat tarzı. Herkese göre olmadığını kabul ediyoruz ama herkese göre olan bir hayat tarzı var mı zaten? 🙂

      Sizin profesyönel geçmişiniz nedir? Etkinlik tecrübeniz var mı? Biz, kendi geçmişimiz o olduğu için bu yola girdik. Bizim ilk önerimiz mevcut profesyönel tecrübelerini ve networkünüzle ne iş yapabilirsiniz ona bakmanız. Eğer geçmişiniz etkinlikse ne ala. 🙂 Bunca sene biriktirdiğiniz sektör bilgisi ve sektörden insanlar aslında yeni bir hayat yaratmak için elinizdeki en büyük kozunuz. O yüzden tavsiyemiz ilk etapta kafanızı elinizdeki tecrübeyle nasıl bizim gibi on-off modda bir iş yapabileceğinize bakmanız olur.

      Cevapla
      • Kubra

        Malesef profesyonel bir tecrubemiz yok ben universiteyi yeni bitirmis devlet memuru olmamak icin cevreme direnen biriyim.Sevgilimle dagcilik vasitisiyla tanistik ikimizin de bu yönde gecmisi var. ozellikle erkek arkadasim bu doğrultuda turkiyede hemen hemen heryeri gezmis biri.Size tek soyleyebilecegimiz bu konuda eşsiz hayal gücümüz cesaretimiz ve az cok bu konularda arastirip ortaya fikirler koyabilmemiz.Bisikletle Dunya turu yapan tanidigimiz bir cift var onlarlada fikir alisverinde bulunduk sizin de dediginiz gibi dengeleri oturtmak hic kolay degil ne diyelim “su akar yolunu bulur”.Bu arada tek ve en buyuk sermayemiz de dugunde takilan altin ve paralar olacak. Kisacasi sizi seviyoruz takip ediyoruz en kisa zamanda da tanisacagiz nasil olsa dimi. Kocaman opuyoruz kolay gelsin guzel insanlar.

  28. Mehmet

    Çok samimi ve bilgilendirici bir paylaşım olmuş. Umarım ideallerinize kısa sürede ulaşırsınız. Keyifle takip ediyorum 🙂

    Cevapla
  29. Yadigar özkan

    Sizi seviyorum Birilerinin fanı olmak gibi huylarım hiç olmadı o yüzden söyleyebileceğim şey şu ki; sizi seviyorum! Zaten kafayı bozup uzun bir yolculuğa çıkmaya karar verdğimde rastladım size ve sıkı takipcinizim! Her soruma sabırla cevap verdiğiniz için teşekkürler veeee o ödülü hakettiniz! Üstünü çizeceğimiz nice hayale çayımı kaldırıyorum:) cheers

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Cansın Yadigar, mahçup ettin bizi.

      Biz de sizi çok ama çok seviyoruz!!!

      Her zaman sorularınız için de buradayız

      Cevapla
  30. Zeynep

    Henüz bir planım yok ama kocaman hayallerim var. Henüz erken bu yüzden ileride planlamayı düşünüyorum. Ölmeden önce yapılacaklarımı yazdım. Şuanda para biriktiriyorum üniversiteden mezun olduğumda rotasız bir şekilde doya doya gezmek istiyorum. Bana ilham verdiğiniz için teşekkürler!

    Cevapla
  31. Betül Altıngül

    Sizi seviyorum ve ilgiyle takip ediyorum.yazınız bana da çok ilham verdi.9 yaşındaki kızım kendi kanatlariyla ucabilene kadar beklemek yerine kendime iyi bir bilgi yatırımı yapabilirim özgürce gezebilmek için. Teşekkürler paylasimlariniz için.

    Cevapla
  32. Murat Şakir

    Mutluysa bir insan üstesinden gelemeyeceği hiç bir şey yok,aşıktım bir keresinde hayatımda kimseyi o kadar sevmemiştim,abartmıyorum tek başıma 4 kişinin bir günde yapacağı işi yarım günde yapıyor,bütün öğleden sonra güneşlenip yan gelip yatıyordum:)

    Cevapla
  33. Kubra aslantas

    Insani harekete gecirecek bir yazi olmus, tesekkurler.bir de etkinliklerden haberdar olmak istiyorum 🙂

    Cevapla
    • Biz Evde Yokuz

      Biz yolumuzu böyle çizdik. Başka yollardan gidenler de var. Bizim yolumuza benzer bir yol çizmek isteyenlerin merakını ve sorularını giderdiğini umuyoruz. Yolunu değiştirmek için ilham ve bilgi arayan herkes için buradayız.

      Cevapla

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.